Ο χρόνος που αφιερώνει κανείς σε δραστηριότητες όπως το να εντοπίζει χώρες πάνω σε μια υδρόγειο σφαίρα ή να λύνει προβλήματα σε μια σκακιέρα ίσως τελικά να μην είναι απλώς χρόνος χαλάρωσης. Σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη, τέτοιες δραστηριότητες που διεγείρουν πνευματικά τον εγκέφαλο συνδέονται με σημαντική καθυστέρηση στην εμφάνιση της νόσου Αλτσχάιμερ αλλά και της ήπιας γνωστικής διαταραχής.
Η έρευνα συγκαταλέγεται στις μεγαλύτερες που έχουν πραγματοποιηθεί πάνω στο συγκεκριμένο θέμα. Οι επιστήμονες παρακολούθησαν 1.939 ενήλικες με μέσο όρο ηλικίας τα 80 έτη, εξετάζοντας την πορεία των γνωστικών τους λειτουργιών σε συνδυασμό με τις πνευματικές δραστηριότητες που δήλωναν ότι έκαναν σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους, ακόμη και από την παιδική ηλικία.
Τα αποτελέσματα ανέδειξαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ατόμων που είχαν έντονη πνευματική δραστηριότητα και εκείνων που είχαν ελάχιστη. Οι συμμετέχοντες που ανήκαν στο ανώτερο 10% ως προς τις γνωστικά εμπλουτισμένες δραστηριότητες εμφάνισαν Αλτσχάιμερ κατά μέσο όρο στην ηλικία των 94 ετών. Αντίθετα, όσοι βρίσκονταν στο κατώτερο 10% εμφάνισαν τη νόσο περίπου στα 88.
Παρόμοια εικόνα καταγράφηκε και στην περίπτωση της ήπιας γνωστικής διαταραχής. Στην ομάδα με τη μεγαλύτερη πνευματική δραστηριότητα τα πρώτα σημάδια εμφανίστηκαν γύρω στα 85 έτη, ενώ στην ομάδα με τη μικρότερη δραστηριότητα περίπου στα 78.
Με άλλα λόγια, η διαφορά φτάνει κατά μέσο όρο τα πέντε χρόνια για τη νόσο Αλτσχάιμερ και τα επτά χρόνια για την ήπια γνωστική διαταραχή, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία της πνευματικής άσκησης σε όλη τη διάρκεια της ζωής.
